مولانا کبیر فرخاری

شب یلـداست چـون دیجـورو دلگـیر          نمی خـواند درین شـب مرغ شب گـیر

به فکرت مـیرود انـسان دریـن شب              نـزایـد  مـادر  شب  طـفـل  تـفجـیر

به حسن و  دلـبری شـام عـروسیست       کــند  اوراق  دعــوت  نامــه  تـکثـیر

کـتاب   زندگـانی  را   ورق    زن         زمـان  رفـته  را  گـیرد  بـه  تـفسیـر

به خوشرویی درین وقت  شرر  ریز        مـلـک شــویـد  دهـان  بـا  آب  پامــیر

به هر جـا  آتـش   زرتـشت  روشن        خـجـل  زان  نو بهـار  خوب  کشمـیر

رسول پویان

من در سکوت تیره و تنها گریستم

همچون ستاره در شب یلدا گریستم

بیرون نشد ز داغ دلم سوز الوداع

در لاله‏زار غـم‏کش سـودا گریسـتم

افتادم از جفای فلک در خم شراب

پـای پیـاله سـاغـر و مینا گریسـتم

سیدموسی عثمان هست                                                       ۲۱دسامبر ۲۰۱۳

خدا در اینروزها کجابود که درحق قرآن وخدا جفاکردند؟!

خـدایا من عاصی و گنه کارم

حـلاج پـروان و سر بـر دارم

مـلا گـر نداند طنـز و شـوخی

بــدانــد زیر دم  او چو خـارم

شاعربی وزن وبی ترازو

دزدی را نزد قاضی آورند که صاحب خانه یک ملا بود و درخانه نبود، این شخص مال و اموال ملا را که صاحب خانه بود، به  غارت برده و هم چند جلد قرآن شریف با چند جلد حدیث را با خود برده است.