نوره څه نه وایم خودومره یادونه کوم
یوه وړه غوندی ګیله درته له زړه نه کوم
که یی وخت راغئ،ژوندباقي وو،درته وبه وایم
ددی خبری ښه پخه درسره ژمنه کوم
اوس خوستاوخت دلیونتوب دی،لیونیه آشنا
دلیونتوب به دی بیا وروسته درملنه کوم
سیدموسی عثمان هستی
نه شان مانـدونه شوکت، نه پکـول و نه تـنبـان
نه ریش ماند و نه بروت،هم وطن رفت هم جان
بردند زمرد و طلا، دزدیدند لاجـــورد بـدخشـان
مزدور و دزد ســرمایه دار و فــقیر گشت خــان
شاعربی وزن وبی ترازو
دوست نازنین من مدیرمسؤول سایت ( استقلال – اخپلواکی )، حمید انوری درخط مش نشرات خود به این نقطه اشاره کرده که بر روی هیچ واقعیت خاک قلم نمی پاشد، بلکه گرد وغبار نوشتۀ نویسنده از رویش با ویراستاری پاک می کند.
من که بارها گفته ام بزدل ترین نویسندۀ طنزنویس است که بخاطر ترس از راه های دور پای قلم درهدف مورد نظرخود می گزارد و قسمی پای قلم می گزارد که تا خواننده دقیق نشود و میدان نوشته را پل زنی نکند، نمی داند که هدف نویسنده کی و چه بوده است.
دوستی به من گفت تو که بیش از پنجاه سال نوشته کردی، ۸۰ فیصد نوشته و شعر تو طنز بوده و از هجو خودداری کردی، توهم بزدل هستی.
گفتم عزیزم تومی گویی که ازهجو خودداری کردی، هجو کردن دل شیرمیخواهد، کسی که هجو می کند، نوشتۀ او کاسه زیر نیم کاسه ندارد، ولی طنز نویس، نیم کاسه زیر کاسۀ خود دارد.
نوشتۀ ذیل را کسی طنز فکرمی کند و کسی هجو، خداکند که یا هجو خوانده فکرکند، یا طنز که هم طنز و هم هجو خدا ناخواسته فکرنکند، اگرهجو و طنزفکرکرد، نه مردی نوشته معلوم می شود و نه نامردی نوشتۀ من که از ایزک بدم می آید. اگرخبر شوم که نوشتۀ من را خواننده بوره و نمک در مغز خود مخلوط کرده، نه تنها ناراحت می شوم، بلکه امکان دارد خودکشی کنم.
سلیمان کبیر نوری
آنچه درینجا میخوانید:
- یک مقام بلند پایه ی پیشین پاکستان:«پاکستان نمی تواند با حمایت از " تروریزم" کشور پیشگام در منطقهء جنوب آسیا شود».
- کشورم از تروریستان حمایت میکند!
- کرنش هرباره ی شیر افغان! به درگاه حاکمیت سمبولیک و فاقد صلاحیت حکومت ملکی پاکستان، جزخود فریبی و یا عوام فریبی، عملی بیش تلقی نمیگردد.
- کلاه و چپن( لباس منتخب "انگریز و امریکا" برای جلالتمابی حامد کرزی) همچو سمبول تریاک، فساد و انتحار و انفجار، بمثابه سمبول شرمساری، شهرت جهانی کسب کرده که چونمایه ی ننگ و شرمساری کشور در صفحات تاریخ رقم خواهد خورد.
- کمک هفتاد ملیاردی ( 70 ملیارد دالری) امریکا به پاکستان، و کمک یک اعشاریه شش ملیاردی همه ساله، اما انگریزهم و سپوتران اصلی دیگرپاکستان چون سعودی و...، کمک های خود را افشاء نمیکنند.
- کشور پاکستان بمثابه یکی ازمعضله ها و پروبلم های جدی ی جهانی( با 12.153 مدرسه ی مذهبی و با 1.549.242 یا بیشتر از یکنیم ملیون طلبه).
- نتیجه گیری
سلیمان کبیر نوری
("سندی تایمز" بار دِگر افشاء میکند!)
طوریکه مبرهن است، ولایت هلمند با وصف موجودیت هزاران تن از نیرو های خارجی ( که بیشترینه مربوط قوای بریتانوی است که یک کمیت قابل ملاحظ یعنی بالاتر از 90000 نیرو، را تشکیل میدهد) مجهز با تجهیزات گسترده و سنگین و آهنین و مدرن در سطح جهان، به حیث مرکز تربیه تروریست ها، ولایت نارام، مرکز مافیایی مواد مخدر افغانستان...، شهرت جهانی کسب نموده است.
گفته میشود که از جمله ی بیشتر از نود فیصد تولیدات مواد مخدر جهان، بیشتر از پنجاه فیصد آن درین ولایت نارام! افغانستان بنام هلمند و بعدن قندهار تولید میشود و همه ساله، مافیای مواد مخدر ازین مدرک ده ها ملیارد دالر سود میبرند. این در حالیست که گزارشات میدیا خارجی ها را متهم به پاسداری از مزارع کشت تریاک درین ولا مینماید.
آیا خارجی ها هلمند را با این ساز برگ و شهرت سرشار ازلیتیوم، یورانیم و بصورت ویژه تریاک، با زد و بند های ملیارد دالری ترک خواهند کرد؟
محمد عالم افتخار
(بنیاد روشنگری «گوهر اصیل آدمی» تقدیم میدارد)
«باور چیست؟»؛
و آیا «آبشویهِ لینگام»؛ نازایی را درمان میکند؟!
قرار بود درین هفته فصل اول؛ از رساله «تبار» باوری؛ جهل ناگزیر ... را خدمت عزیزان پیشکش نمایم؛ که قبلاً عنوان آن حسب ذیل؛ معرفی گردیده بود:
آگاهی نوین تاریخی و مراحل سه گانه توحش، بربریت و تمدن:
مگر مطرح شدن پرسشی از طرف یکی از هموطنان گرامی حاجی "خ.ن" مقیم ایالات متحده امریکا؛ این پلان را به هم زد و حتی حال مرا نیز دیگرگون ساخت.
ایشان طی داستان مفصل؛ نوشته اند که چندماه پیش برای دیدار یکی از اقارب نزدیک؛ به دهلی ـ هندوستان سفر داشتند و عزیز خود را در حالی دیدند که "بار" گرفته بوده ولی حسب توصیه دکتوران می بایست تا زایمان در هند مانده و تحت مراقبت های ویژه می بوده اند.
اینکه ضمن رعایت توصیه های مراقبتی؛ پاهای این محترمه پندیده بوده و بسی ناهنجاری های دیگر و هکذا مصارف مالی هنگفت را متحمل می گردیده اند؛ باشد به جایش. تمام اینها عبارت است از بخش کوچک مصایب ناشی از مشکل ها که در راه «حامله شدن» و یا «حامله کردن»؛ پس از ازدواج هایی در زنان و مردان نوعروس و نو داماد به ظهور میرسد و آنان را ناگزیر از هزار گونه «به آب و آتش زدن» می گرداند.
مقالات دیگر...
- نیستان مزامیر
- هفت ماه و یازده روز
- کرزی, امنیتی تړون او دتاریخ تکرار
- د افغانستان او امريکا اړيکې: غلط پېل او خطرناکې پايلې
- محمود حکیمی و «صحبت های صادقانه رئیس جمهور»
- جامعه ما «نامرد» شده است !!
- با خانم شهلا لطیفی آشنا شدم
- افغانان یو
- جهاد و جنگ در افغانستان قبل از آمدن قطعات شوری به حمایت پاکستان و رهبری امریکا آغاز شد
- من ازطرزخرامت می شناسم
