ابوبکر محمّد بن زَکَریا رازی (۲۵۱ ه. ق–۳۱۳ ه.ق)همهچیزدان، پزشک، فیلسوف و کیمیادان است. رازی آثار ماندگاری در زمینهٔ پزشکی و شیمی و فلسفه نوشتهاست و بهعنوان کاشف الکل، جوهر گوگرد (اسید سولفوریک)و تیل خاک مشهور است. وی همچنین دربارهٔ کیهانشناسی، منطق و ریاضیات نیز آثاری دارد.
کاش در رویای شیریـن آشیانی داشتم
در هـوای شـوق گل هـا بلبلانی داشتم
کاش بودم گوهری درسینۀ امواج بحر
قـصـه هـای زورق بی بـادبانـی داشتم
حمیدِ هامی دوست و رفیقِ و همراهِ عزیزِ من و حضرتِ وهریز و مأمون و دیگران بود. گاه گاه در رسانه های چاپی انیس و هیواد و پیام غوغایی برپا میکردیم. گاهی در میانِ خودِ مان پرسه های گذری بر گفتار های مان میزدیم. آنان دانای دانا و من نادانِ نادان بودم. اما شفقت و دوستی با همی داشتیم و داریم.
تاریخ را دوباره تعریف کنیم چون به آن تعریف غلط داده بودند.
به عقیدهی این قلم هر یک از اربابانِ و دجالانِ دیروزِ قدرت و انحصارِ حاکمیت و اقتصاد و سیاست بدونِ نظرداشتِ حسِ تعلقِ زبانی و قومی و تباری خیانتکار تر از کرزی و غنی و عبدالله و مسلمیار و گلبالدین اند. آن خاین ها، وطن فروش و متعهدین سازمان های جاسوسی تحتِ ریاستِ غیرِ رسمی زلمی ذلیلزاد و حمایتِ امپریالیسم اهداف خود و مراجع جاسوسی جهان را پیاده میکردند و بااستفادهی سوء از قدرتِ شان فقط به تبارگرایی پرداختند.
مقالات دیگر...
- جاسوسی چیست؟ جاسوس کیست؟
- افغانستان نقطهی انفجارِ دایمی تقابل های قدرت هاست
- گرگ را چوپان کنند
- تنفّر: سلاح مخفی توتالیتاریسم ــ دیدگاه لشک کولاکوفسکی
- قهرمان فدراتیف روسیه به فرماندهی جنگ در اوکرایین توظیف شد
- غزل
- به یادبود یکی از قهرمانان ملی واقعی افغانستان
- آیا «عرب بچه» عامل استخبارات روسیه تزاری نبود؟
- صدای دادخواهی
- پیزار پوشان (داستان کوتاه)
