دوستداران افغان موج
بازدید های اخیر
عناوین تصادفی
فتوای دلقک
دو پارچه شعر از شاعر ارجمند افغانستان جناب نعمت الله « مختار زاده »
فتوای دلقک
جنگ و جنگسالار تا در ملک ِ ماست هر طرف بینی ، چو دشت ِ کربلاست
گــر سیاست دلـبر و ، دین دلرباست ریش ِ هــــردو ، بسته در پای ملاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
رهبر ِ بی عرضۀ ما ، کــــور و کــر فــــرق ، نـتــــوانـــــد میان ِ پا و سر
اخـــتـیـــار ِ اســب ، داده دست ِ خــر کار ِ فرهنگ ِ وطن ، پا در هـــواست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
خــــرم ِ قــــانــــغـــوذک ِ غــندل نما لاشخــــــور ِ بــانـــد و مــانـــد ِ مافـیا
دشمن ِ تاریـخ و هـــــم فــــرهنگ ها نوکــر ِ دالــخـــور ِ ، پاکســتانـــیاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
بَــــد قــــواره ، آن هیـولای چــتـل گنده فکر و ، گنده پوش و ، بــد کفـل
وحشی یی ، بـدبـوی ِ بـد خوی کچل نــوکــــــر ِ گلبــــدیـن و از طالــباست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
هــــرچـــه پاکســتان بگــویـد ، آن کند دشـــمـنـی ، بـــا ملـت ِ افـــــغان کند
راد مــــردان ، داخـــــل ِ زنـدان کند میگــــــه این قــانــون از بابای ماست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
لیک فــــیاضی کـه ، بــا نام ِ نصیر بس حقیقت گـــــو و ، صادق ، بینظیر
گشته نــــزد ِ کـــرگس و زاغان اسیر هــــرکه حق گوید ، سزاوار ِ جزاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
مـحــــترم فــــــیاض ، افــــــشا میکند پـــــای اســـــماعــــیلــه بــیجــا میکند
نا امین فــــــرهنگــــــه رســـوا میکند حیف ، آب و بــرقش از باد ِ فـــناست
ِ گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
رشــوت و قـــاچـاق و ، آن کار ِدگر غا رت و فحشـای ، بــا زیــر و زبَـر
با تجــــاوز هـــای جنسی ، سـر بـسر تحفــه هــــای رهبران ِ بی خــــداست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
از ریـــاســــت گـویمت ، یا از ریــا از وزارت گـــویمت ، یـا از ســـــنا
وز لــــواطت گـــویمت ، یـا از زنا آنچه را گویم به قـرآن ، کـُل بجاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
بـــیـن ِ شــــــورا و ، وکــــیلان ِ دغا هـــــــم رئیســـــان و ، وزیــران شقا
چــــون لـواطت مُد گشت و هـم زنـا کـــــرزی و قانونی شایـد در خفاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
بچه بازی، چرس و هم تریاک و بنگ جامنی بسـتن به تن ، در پای ، زنگ
رقصی در میدان، با سارنگ و چنگ غیرت و هم ننگ و هم ناموس ِ ماست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
گـــه دوازده ساله ، گه هشت ساله را گــه مـرغ و ، گاهی هـم ، بزغاله را
نــــوه هــــای عــــمه و از خــــاله را این دنائـت ، ایــن رزالـت از کجاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
چــار مـرد ِ وحـشی یی قـــــرآن زده هـــم زنـا ، با مـادر و خـواهـر کده
جــان ِ طفل ِ هشت ساله ، چون دَدَه «نعمتا» بس ، بیش ازین شرم و حیاست
گـفـتـن ِ حــــرف ِ حـقـیـقـت نارواست
اسّن آلمان دوم اگست 2008
خینۀ بعد از عـید
تا نفـس باقـیست ، (اِفـشا)میکنم
(محشری) با (شـعـر) برپا میکنم
در شمال و در جنوب و شرق وغرب
هـرکـه(خائن) بود ،(رُسوا)میکنم
از(وزیـر)و از(رئیس)و از(وکـیل)
هــم ز پـا یـان ، هم ز بـالا میکنم
تا(رئیس ِ دولـت) و(دارالـقـضا)
(حاکـم)و ،(والـی)، بــرالا میکنم
فلم ِ(قمچین) می چـَـلــه در سینمـا
نقش ِ( کــرزی) را تـمـاشــا میکنم
هـم(بچـِه فلم)است ، هم(بدماش ِفلم)
یاد ِ(دارا سـنگ) و( تارا)میکنم
(مسخره)، خوب رول بازی میکـُنـَه
حــیرت از ا کـت ِ (سـپـنـتا)میکنم
(دختر ِ فـلمش)، نمی دانی کی بـود ؟
فکــر ِ(شیرین)و ، (زلــیخا)میکنم
(داسـتانش)را نوشــته ،(طالـبان)
شـکـــــوه از این بیخــــدا هــا میکنم
(پَـخـپَـلـُو)آن(ثابت)زنچـو صفـت
بُـوقـچـه و پُـشـتاره اش ، وا میکنم
جرئتی بنموده(کـرزی)گفت ، حیف
(خـینه)بعد از(عـیـد)،(اونجا)میکنم
لیک سـودی می نـبخشـد ،(کرزیا)!
کــار ِ حـالا ، گــر بــه فــردا میکنم
کاش مـیکـردی ، ز اول اینچـنین
تــا نـمــی گـفــتـی ، مُـجَــزّا میکنم
زور ِ بیجا ، کی کـَـنـَد(مـیـخ ِ فــلک)
گر کـَـنـَد ،(بـیخـش) خـُنـَـثـّا میکنم
مهلت ِ بیست ساعته ، کــاری فــــتاد
حــل ِ مشکل ، بـــــرق آســــا میکنم
خیلی آسان ، زود(نافت)، رفت، رفت
مُـفـت و ارزان ، بسـته بـرجا میکنم
بار ِ دیگر ، هوش کن ( نافت)نــره
ورنـه از(نافت)،(مُـعـما)میکنم
مویی گـــر کم ، از سر ِ(فیاض)شد
طــاقـــت ِ فـــرهنــگ ، فرسا میکنم
حال رفتن رفتن ِ(بوش)است و من
در غــیـابـش پـُخـتـه(حـلــوا)میکنم
تا شود شیرین ، دهـان ِ شرق وغرب
تلــخ هـــــا را ، چــون مــربّـــا میکنم
(جنگ وجنگسالار)را در پــای دار
بســته با(لـُـنگی)ی(مُـــلا)میکنم
از(سیاست)،(دین)را سازم جـدا
(تــاجـرانش) را ، چــلـیـپـا میکنم
کـــار ِ(ا ُبـا مـا)اگـــر بــالا گـرفت
پشت ِ(گـلـبـدیــنه) ، ایـــلا میکنم
بعـد ازان ریش ِ(محقـق)را تراش
چـَـپَــه ، بــا( ربانی آغـــــا)میکنم
اعـتصابـی کـرده آن(ماهـیچـه خور)
نــنـگ ، از آن ، (بـد هــیولا)میکنم
موتر ِ(کادیـل)و(مادیلش)چی شد
پـنچـــرش بــا خـــار ِ شــــورا میکنم
(طالبان) را با لـبـاس ِ(کوچیان)
مسـتـرد ، در دشت و صحـــرا میکنم
تا کـــــه با صلــــــح و صـــفا و آشتی
حـــلِّ مشکـــــل هــــــای دنـــیا میکنم
عــــهد و میثاق ِ جــدیــدی ، بین ِ شان
بســــته ، باهـم مُهـر و امضا میکنم
بار ِ دیگـر ، گـــــر خطای سر زدی
عـــدل ِ قــانــونـــی ، تـقاضا میکنم
بعــد ازان ، از خـــــون ِ گند ِ طالبان
جاری ، نهـــر و جوی و دریا میکنم
بـــــا تمــــام ِ خـــائـن و جنــگ آفرین
بــــا ســـــلاح ِ شعـــر ، دعـوا میکنم
(اتمر)و(قانـونی)و(مسعود)را
بر(عــرب ها) ، مفت سودا میکنم
(دوستم)را(زنگ وجامن)میزنم
(خــرم)و(ســیّاف)، شـیدا میکنم
(بیلر ِ بم)(وردک)و ، امــا(فهیم)
(فــیل ِ چــوبی) اســم اِهــدا میکنم
(صبغت الله)،(مقـبـل)و(مـلاعمر)
در(طویـلـه) ، بســته یکــجا میکنم
نوبت ِ(فــــرهنگ)بـعــداً می رســد
( نا امین ِ) کــــــور ، بـیـنـا میکنم
خان ِ(اسماعـــیل)را بی آب و برق
بســـــته بــر زنـــگ ِ(کلیسا)میکنم
(کــــرزیـا)! عاقل شو و بیدار باش
از حـــضورت ، ایــن تـمـنــــا میکنم
تـــرک ِ جمهوری کن و ، منزل نشین
ورنه هــر جا ، شور و غــوغـا میکنم
شـعر هـای تند و تیز و (قهر خیز)
هــــفـتــۀ چنــــد بـار ، انــشــا میکنم
(چارشـنـبه هـــا)، به آقای(شکیب)
خــوانـــــده ، درد ِ دل ، مــداوا میکنم
چون(صدای مردم)است ونه ز من
امـر ِ شــانــــرا ، زود اجـــرا میکنم
یا که میخوانم بـه(تیمورشاه حسن)
(خشم)و(قهـرش)را گریزا میکنم
لیک بر(مهـریه جان)از صدق ِ دل
قصه از(مجنون) و(لـیلا)میکنم
گــــر(خلـــیل داوری) آزرده شـــد
نـرم نـرمک ، (تـرک ِ دنیا)میکنم
محترم(وهاج)، دارد (درد دل )
از(ســـراجـش)، دیـــده بـینا میکنم
او کـه صاحـب امـتـیـاز و ، سر دبـیر
از رقــیـمــش ، کــــام احـــلا میکنم
من که از همکار ِ خاص ِ (درد دل)
افـتـخـــــار ، از ایــن مســـــما میکنم
با تشکـــــر ، از جـناب ِ (اَ بــوی)
خــواهـشـا تـش را ، پــذیــرا میکنم
گــر شــود وی ، یکشبی مهمان ِ من
پخته(تـرکاری)و(شوروا)میکنم
نه(شراب)و(بیر)و،نه(چرس)و(چلم)
اکـتـفـا بـر(چای)و(کـولا)میکنم
« نعمتا » حالا کـه گپ شد لُخت ولـُچ
بــــر تــنـش ، از شــعـــر کـالا میکنم
نعمت الله مختارزاده
30 جولای 2008 شهر اسن آلمان