بیا دلبر که تا یکجا شویم ما

 از این گم‌گشته‌گی پیدا شویم ما

 بیا که چون قناری‌های عاشق

 ز کنج این قفس رها شویم ما

 بیا تا دست یکدیگر گرفته

 روانه بر چمن‌زارها شویم ما

 بسوی بیکران‌ها راه بگیریم

 جنون عشق را معنا شویم ما

 من و تو دو بدن، یک روح باشیم

 مثال ماهی و دریا شویم ما

 به اقیانوس بی‌پایان این عشق

 دو غواص تک و تنها شویم ما

 رَویم با هم بسوی آسمان‌ها

 که با خورشید و ماه یکجا شویم ما

 میان تاریکی‌ها نور باشیم

 به ظلمت‌های شب فردا شویم ما

 همانجا منزل و مأوا گزینیم

 از این ماتم‌سراها وا شویم ما

 همانجا رَخت عشقِ خویش ریزیم

 جدا از پیکر دنیا شویم ما

 «دیگر اینسو نیاییم و نخوانیم»

 که آنجا فارغ از غم‌ها شویم ما

 جهان ما و تو مملو ز عشق است

 خدایا کی شود یکجا شویم ما؟!

 وحدت‌الله درخانی