بخش نخست
این بار مگر نه از نام خودم، که به نمایندهگی مکتب دینی فلسفی من بیش از این نه میدانم.
نمایندهی مکتب خیلیها نه میپنداشتند که مکتب ما روزی در جای گاهی میرسد تا بتواند، رهنورد راه فروغ فروزندهی دانش اندوزی باشد.
سانسور کتاب و توقیف آن ها از دیرباز، همواره نمادی از تلاش های قدرت ها برای کنترول اندیشه و محدود کردن آزادیهای فکری بوده است.
«زندهگی در زندهگی بی زندهگی، بازندهگیست»
ـ یاسین خموش
خموش خالق صدها اثر ماندگاری که زودتر از خلق شدن شان در جامعه روح دمیدند و در زمین فرهنگ و ادب ریشه تنیدند.
مقالات دیگر...
- فراخوان برای : مقابله با دسایس پاکستان در واخان
- دو بن بست
- بی سوادها همیشه بد شانس هستند !
- دیالکتیک انسان و فنآوری مکتب دینی فلسفی «من بیش از این نه میدانم»، از دیدگاه خردورزی ماشینی
- غمنامه ی غمگنانه ی خونین من
- زبان هویت
- متونی برای حاشیه !
- اسرائیل عامل یا قربانی جنگ نیابتی آمریکا و غرب؟
- خانه تکانی
- سرنوشت یک زن (داستان کوتاه )
