افغان موج   
FacebookTwitterDiggDeliciousGoogle BookmarksRedditLinkedinRSS Feed

به یاد زادگاهم افغانستان عزیز

اثر: استاد عبدالکریم تمنا «هروی»

http://abdulkarimtamanna.persianblog.ir

 

ای کشـــور گــرامی با جــان برابــــــــرم         خاک تو توتیایم و سنــگ تـو گوهـــــــرم

بودم بر آستان تو یک عمر بنــــــــــده وار         واحسرتا که بنده‌ی مهجــــــــور زان درم

تو در میان آتش و خون می‌تپـــــی و من           از دوریت به ورطه‌ی محنت شنـــــــاورم

یک دم ز خاطـــرم نــــرود آرزوی تـــو          ای آرزوی خاطر غمگیــن و مضطــرم

من دانم و خدا که چسان بی تو بگــذرد            خرداد و تیر و بهمــــــن و آبـــــان و آذرم

از بس که نیـــش می‌زندم خــار فرقتت             گویــی فتــــاده در دهــن شـــرژه اژدرم

ای کعبـــــه‌ی امیــــد من ای زادگاه من              ای جان فدای نام تو فرخنـــده مـــــادرم

از حرمت تـــو بود فـــروغ و فری مـرا            تا دور از توام ، نه فروغ است و نه فــرم

در هر نفس به سوی تو پروازم آرزوست          اما دریغ و درد که بی بال و بی پـــــــرم

باشد به دیده ، خار تو زیباتر از گلـــــــم            آید به کام ، زهر تو خوشتر ز شکــــــرم

ییلاق تو خجسته تر از قصــــر جنتــــــم            قشلاق تو ستوده تر از کــــاخ مـرمـــرم

یک جرعه آب رود هــریــــوای تو بـــود          صد بـــار خوشگـــوارتر از آب کــوثــرم

دلگیــــرم از تفـــرج کــــاخ نیـــــاوران               شیدای دشت و دامن غزنی و لوگــــرم

تا ساغرم ز باده‌ی وصل تو شد تهـــــی             باشد ز زهر هجر تو لبـــریز ساغـــــــرم

تا شد سپاه روس به خاک تو جاگزیـــن             زین رنج جــان گداز بـــود دل مکــــــدرم

پوشید آسمان ترا ابــر تیـــره گـــــــــون             تاریکتر شد از شب دیجـــــــور اختـــــرم

زان محشری‌ که مرگ شهیـدان بپا نمود             هردم شود به دیده عیان ،شورمحشرم

در سنگر دفــــاع تو مرگ است افتخـــار          این افتخار اگر چه نزیبد به سنگــــــــــرم

زان ضربه ها که پیکر پاک تو را رسیــــد          آرم چـو یــاد، لـــرزه درافتد به پیکـــرم

زآواره‌گان کوی تو آواره‌تـــر کجاســـــت؟          هرجا که بنگرم و به هرسو چو بگــــذرم

یارب چه جرم رفت که افکند روزگـــــــار          هرچند زود پا به کف غیر، کشـــــــــورم

چون  یوسفم  اسیر به  زندان  زندگــــــی           یعقوب وار کــور شد از غم ، بــــرادرم

سهراب وار خست مرا خنجر غمـــــــت          «تهمینه» کو که  در نگرد زخم  خنجــــرم

 زال  زرم  فتاده  به  زنجیــــر بهمنـــی           رفت آن زمـان که بود «فرامرز»  یــاورم

یادآن زمان‌که‌گنج سخن (۱) بودجای من            بودم  رهین هم  نفســـان   سخنــــــــورم

خوش آن که در گذرگهٔ پیر هــــــرات بود          دست دعا به روضه‌ی موی پیمبـــرم (۲)

خـوش آن دمی که از در و دیوار کوی تو          آیـــد به گوش نغمـــه‌ی اللـــه اکبـــــرم

..........................................................................................................................

 

 ۱-  منظور از گنج سخن ، کتابخانهٔ عمومی هرات است که شاعر حدود ۱۳ سال مدیر آن بنیاد فرهنگی بود.

 ۲ ـ  موی حضرت رسول در گازرگاه محل دفن خواجه عبدالله انصاری در اتاقی محفوظ است و مردم به زیارت  آن می‌روند.

 ۳ ــ  تهمینه و فرامرز از فرزندانم می‌باشند که درایام سرودن این قصیده در افغانستان بودند.

  این شعر در کتاب درسی ادبیات فارسی دورهٔ دبیرستان مدارس جمهوری اسلامی ایران نیز به چاپ رسیده است.