Afghan Maug

غزل

منتشر شده در پنج شنبه, 03 سنبله 1401 18:22 |

| بازدید: 989

غزل

تا پای ز دامان وطن، باز کشیدیم

هر جا که رسیدیم، به شادی نه رمیدیم

ما جمله پناهنده ، چو مرغانِ خیال ایم

« از گوشه ء بامی که پریدیم، پریدیم»

ازشرق به مغرب، چقدر فاصله ها بود

بسیار دویدیم و به مقصد، نرسیدیم

ما بی خبران از چه، در این گوشه ی دنیا

نقد دو جهان داده و این خانه، خریدیم !

ای عمر! نبود از تو اگر اَمن و سلامت

بیهوده چرا بارِ تو، بر دوش کشیدیم ؟

صد جلوه ئ رنگین بهار امد و بگذشت

ای دشتِ اَمل، از تو گلِ عیش نچیدیم

بر دامن وصلت نرسد، دستِ نیازم

هرچند که در پای تو عمریست خمیدیم

« در صورت انسان شده، یک جلوه بفرمای

دیری شده ای دوست که، روی تو ندیدیم»

دستگیر نایل

( جولای 1999 - هالند)

comments